Emre 22.ayında ve en tatlı dönemlerini yaşıyorum(hoş beni tanıyanlar ee sen her dönemi için bunu söylüyorsun zaten derler ama öyle işte ).ilk 4 ay gerçekten çok zordu gazı bitti dişi başladı uzunca bir dönem o devam etti zaten.dişle uğraşırken bi taraftan iştahsızlık diğer taraftan kabızlık doktor doktor gezmeler.İstanbul'da bizi tanımayan doktor kalmadı herhalde.neyseki, son gittiğimiz doktor oğlanın kabızlığına çare buldu.İki ay süreli bazı ilaçlarla şuan çözdük gibi durumu.
Oğlumun kelime haznesi şahene herşeyin adını biliyor artık.Yavaş yavaş o kelimeleri birleştirip cümle kurma teleşında.ilk memeyle başlayan kelimesi 5.ayında ''baba mamaa'' olarak devam etti.Zaten geveze bir çocuk olacağı o zamandan belliymiş insan ilk 'anne' der 'babâ' der bizimki 'baba mama'ile başladı.
Yaklaşık üç aydır sahiplenme modunda.Bana uzun süredir anne demiyor 'annem' diye sesleniyor.Dedesine 'dedem'diyor.Nerde kalp şeklini görse avuya(yani ı love you)diye basıyor çığlığı:)dinlettiğim bir şarkıdan öğrendi bunu yoksa ben ingilizce öğrensin telaşında değilim henüz.Bütün meyvelerin adını bütün hayvanların adını çıkardıkları sesleri ,renklerin bir kısmını ,ve 10 a kadar saymayı öğrendi(ama şöyle 1,2,3,5,6,7,10 olarak).erkek çocukları ami(abi),kız çocukları abba,büyüklük küçüklüklere takıntılı ,büyük ami çüçük ami,büyük abba çüçük abba.
beni ne kadar seviyorsun sorusuna verdiği cevap 'büyüüük koman(kocaman) dünyaa,aşkk'.öylede bir sevgi pıtırcığı oğlum işte...
baban nerde diye sorulduğunda boynunu büküp 'işte'cevabını veren küçük adamım babasına telefonda herzaman aynı siparişleri veriyor 'baba çoğba (çorba),koko(çikolata) ,dolma'.hani duyanda çok iştahlı bir çocuk sanar oğlumu malesef değil yemek yedirene kadar anam ağlıyor.bu arada çikolata almıyoruz hergün tabiki haftada bir iki gün krize girmesin diye veriyoruz ki çoğunda istemiyor zaten.
Bu araalar 2 yaş sendromumudur nedir bilmiyorum ama ağlama krizlerine giriyor bazen yada çok sinirli oluyor.Evde 'bunu kim yapsın ' demeye korkar olduk.Çünkü böyle bir soru sorulduğunda atılıyor küçük adam ''meenn emme emme' diye.Peki annecim sen yap denildiğinde o şey herneyse yapamadığı zaman sinir krizine giriyor ''olmaaa olmaa ''diye ağlamaya başlıyor.asla yardım kabul etmiyor o kadarda gururlu:)
Ben hiçbir zaman evim mum gibi olsun aman işlerimi halledeyim önce diye düşünen bir anne olmadım.Her zaman önce oğlum dedim ve ne kadar iyi birşey yaptığımı şu dönemlerinde daha iyi anlıyorum.Emre özgüveni yüksek ,sevgimizi sonuna kadar hisseden, huzurlu ,çok keyifli bir çocuk oldu maşallah.
kitaplara bayılıyor oğlan hatta dün 22.anne bebek çocuk ürünleri fuarındaydım.bir kaç kitap aldım ona.bayıldı bayıldı ama gel görki kitapları bu kadar seven oğlum neden ona hikaye okumama izin vermiyor onu anlayamadım.hani kitap okusam gün içerisinde ona yada uyku vaktinde diyorum ama ne mümkün olmuyor.Ben bu çocuğa hamileliğimde çok kitap okumuştum her okuyuşumda içerde savaş çıktı sanırdım.o zamandan mı nefret ettiki acepdiye düşünmeden edemiyorum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder