oğlum Emre henüz 22 aylık evde 'annem' diye dolaşan bir cüce...oğlum huysuz bir çocuk değil ama birçok anlamda zor bir çocuk.Onunla yaşadığımız en büyük sorunlardan biri 'iştah' olayıydı.Tüm ücretsiz izin yıllık izin yani izin namına ne varsa kullanabileceğim, hepsini kullandım ve işe oğlum 9 aylıkken döndüm.bu dokuz ay sürecinde (zaten ek gıdalara 5.ayda hevesimizden başlamıştık)hiç iştah sorunu yaşamadık.Ek gıdalara geçişte o heyecanı yemekleri şapırdata şapırdata yemeleri inanılmaz keyifliydi.kilo ve boy olarak aynı aydaki çocuklardan ileriydi oğlum.sonrasında işe başlamamla beraber iştahsızlık denen şey ortaya çıktı.Doktorumuza göre Emre, benim işe başlamama bu şekilde ,yemek yemeyerek tepki gösteriyordu ve bu geçici bir durumdu.İlk zamanlar oğlum butun gün yemek yemiyor akşam ben eve geldiğimde hemen hazırladığım çorbayı içiveriyordu.Sonradan farkettik ki annem Emre yemek yemeyince aç kalmasın diye sütü dayıyormuş çocuğa, benim cücede nasılsa aç kalmıyorum anneannem bana süt veriyor diye bunu kullanmaya başlamış(yanlış anlaşılmasın annem çok iyi baktı oğluma ama benim sıpa bazı şeyleri kullanmayı erken keşfetti sorun o).tabi bu yemek yememe olayı beraberinde kabızlığı getirdiki o başlı başına bir konu daha sonra yazacağım.6 ay boyunca bu durumun geçmesini bekledik ama geçmedi.Eşimle ortak bir karar vererek işi bıraktım ve çocuğuma kendim bakmaya karar verdim.bir kaç ay yemek konusundaki sıkıntılarımız devam etti.ama ben doktorumuzunda desteğiyle kesinlikle gün içerisinde( anne sütü hariç) hiç süt vermedim.sabah kahvaltılarımız en sorunsuz olanıydı.ama öğle yemekleri tam bir işkenceydi.saatlerce parkta dolaştırdım yordum eve getirdim yemedi.Banyosunu yaptırdım istediği kadar suyla oynadı tekrar teklif ettim yemedi.uyudu uyandı yine yemedi derken aç bırakmanın bir faydasını görmediğimi düşünmeye başlamıştım ki,Zamanla aç bırakmanın azda olsa faydasını görmeye başladım.5 kaşık çorba 2 kaşık yemek 1 kaşık pilav derken yemeye başladı.Şuan yazacağım şeyi hiç bir anneye önermiyorum tabiki ama yeri geldi kayışları kopardığım için hafiften zorladığımda oldu.ağlatacak kadar değil tabiki.Hala tam olarak herşeyi yediğini söyleyemem yemek ayırıyor ama azda olsa tadıyor yemeklerden,merak ediyor bu bile büyük gelişme bizim için.22.ayında memeden de ayırdık artık iştahının iyice artmasını bekliyorum:)Değinmek istediğim nokta evet iştahsız çocuklar var ama birde aslında iştahsız olmayıpta bizi kullanmayı bilen sadece sevdiği şeyleri yemek ,içmek isteyen çocuklar var.benim oğlum 2.gruba dahil ama ben bunu geç farkettiğim için sorunumuz bu kadar büyüdü.Emre'nin düzgün beslenmemesi sonucu 14.ayında ortalama kilo ve boyun altında kalması beni çok üzmüştü kendimi yetersiz, çocuğuna bakamayan anne olarak görmeme neden olmuştu.sürekli yapmamam gerektiğini bile bile kendimi başka annelerle ,oğlumu ise diğer çocuklarla kıyaslayıp durdum.Gitmediğim doktor kalmadı bir dönem demir deposudur şudur budur her şeye bakıldı ama sorun yok dendi.sonuç olarak yemek yemediği için kabızlık başladı ,kabızlık daha çok iştahını azalttı derken kısır bir döngüye dönüştü olay.Neyseki o günleri geride bıraktık.
Dayanmak çok zor ama çocuğun yemek yemesi için gerekirse bir kaç gün aç bırakmak gerekiyor.Abur cuburdan özellikle şekerli gıdalardan uzak durmak gerekli anneler.Çünkü çocuğa bunlara sunduğumuzda hem sağlıksız gıdaları vücudana almış oluyor hemde o an kendini tıkayacak kadar yediği için artık yemek yeme hevesi kalmıyor.çocuğu iştahsız olan bütün anneler umarım tez zamanda sorununuz çözülür.
Sevgiyle
Emre'nin annesi
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder